lørdag 2. juli 2022

NORDFJORDKAMMER I KYRKJA


 Sist Fredag og Laurdag gjekk Nordfjord kammermusikkfestival av stabelen i Eid sentrum. Fredag kveld var det fyrst konsert i Sagastad, og deretter konsert ved puben i bankkjellaren.  Laurdag var det konsert med elevar frå musikkskulen i Gamlebanken, og om kvelden konsert i Eid kyrkje.  For min eigen del fekk eg med meg konserten i Sagastad og i Eid kyrkje.  Det er dei superdyktige fiolinistane Madelene Berg og Miriam Bergset som står bak dette arrangementet, og med seg på laget hadde dei  fire andre musikarvener.

Eg kan likegodt innrømme at klassisk musikk har eg rett og slett ingen kunnskap om bortsett frå at eg likar å høyre på det.  Filolinstrengar har eg aldri vore i nærleiken av, og langt mindre bratsj, cello og piano.  Når det gjeld notar har eg ei viss oversikt over rumpetrolla på notearket berre dei ikkje har for mange rumper og er krydra med for mykje kryss, b og hjelpelinjer.

Difor vil eg ikkje gje meg ut på å kommentere noko rundt musikken, for då trakkar eg ut i myra og blir ståande der.  Eg vil likevel prøve å kommentere  kor enormt imponert eg er over desse musikane og kor samspelte dei er.  Det er som om eit hovud styrer alle fingrane på samtlege med ein presisjon 0g konsentrasjon som er meg fullstendig uforståeleg.  Konserten varde i rundt to timar berre med små avbrekk.  Dette er prestasjonar på skyhøgt nivå, og hadde dei vore idrettsutøvarar så hadde eg sendt dei til OL omgåande.

Vi får håpe at dette blir eit årleg arrangement,  og at Madelene og Miriam er litt "heldigare" med veiret neste år.  Strålande sol, fin sommartemperatur og sjøen som freistar dei badeglade var vel ikkje med på å samle publikum innandørs.

Tusen takk til Madelene og Miriam som tek initiativet til ein slik musikkfestival, det er eit flott tilskot til alt anna som skjer på kulturfronten i Eid sentrum og Stad kommune.

Tusen takk også for at eg fekk lov til på være husfotograf under festivalen.   Eg er vel litt over gjennomsnittet interessert i det som skjer i kulturlivet og ikkje minst etter beste evne å "fange" musikarar og scenekunstnarar av alle slag ved hjelp av kamera.  Som regel blir det i meste laget med bilder, men det er ingen tvang å sjå igjennom alt.
























 
















 





fredag 20. august 2021

TUNGESTØLEN

 Det er ikkje alltid eg rekk å redigere bilda etterkvart og for kvar tur eg har vore på.  Denne sommaren har vi og hatt eit slikt fantastisk vær at det har freista meir å være ute  enn å sitje inne med PC en. Sommar går etterkvart over til haust, og kveldane blir lenger og mørkare.  Då passar det litt betre å ta fram att lagra bilder og mimre litt om turar ein har vore på.  Liv og eg var ein tur til indre Sogn i sommar og den eine dagen gjekk ferda til Luster, Veitastrond og Tungestølen.  Vi har vore i Veitastrond før, men Tungestølen var heilt ukjent område for oss.  Dersom du har tenkt å fylgje i bilspora våre, vil eg absolutt anbefale å gløyme alt stress og tung fot på gasspedalen når du passerar Hafslo.  For all del, vegen er fin, men den er smal og krokut, og berre plass til ein bil i bredda.  Dessutan køyrer du i ein fantastisk og spektakulær natur som er vel verdt å få med seg. Etter at du har passert det smale og lange Veitastrondvatnet kjem du til sjølve Veitastronda.  Ei enorm stor flate i enden av Veitastrondvatnet med grøne bøar, flotte gardar og hus.  Eg berre lurer på korleis det var å bu her inne for nokre ti år sidan, for ikkje å snakke om hundre år utan vegsamband til bygdene ikring og utrygg is på vatnet.  Ein ting er sikkert, det har vore knalltøffe folk som har slite i motgang og medgang og som det står enorm respekt av.  Målet for turen var allikavel Tungestølen, og vi fortsatte vidare innover dalen.  Etterkvart vart dalen om mogeleg endå breiare, og framfor oss låg eit fantastisk grønt elvedelta med beitande kyr og sauer.  Dei nye og spektakulære bygningane til DNT hytta på Tungestølen kom etterkvart til syne på eit høgdedrag i enden av dei store flatene.  Det herska ein ro og idyll over området som forplanta seg i heile kroppen.  Vi måtte sjølvsagt  ta turen oppom DNT hytta, og studere den både innvendig og utvendig.  Arkitekturen likte vi betre til meir vi gjekk der, og interiøret var enkelt, stilreint og koseleg med alt laga i heiltre.  Maten var enkel og velsmakande.  Seilerpatent og sjokoladekake sette ganen og magen stor pris på.  Særdeles nøgde sette vi kursen mot Hafslo og sjølv om det var midt i sommarferien trur eg ikkje vi møtte meir enn ti bilar på heile turen.  Her kjem ein bildeserie frå Tungestølen og området rundt.  Er du i beit for turmål som ikkje ligg altfor langt unna, er Veitastronda og Tungestølen absolutt å anbefale.














Bjøllesauen og etterkomarane hadde parkert motorsykkelen og tok ein velfortent pause blant dei spektakulære husa og fjella ikring.