Eg kan ikkje akkurat skryte på meg dei store prestasjonane på resultatlistene i nokon form for konkurransar. Det begrensar seg til deltaking i nokre få halvmaratonløp, landevegsløp og ein del langrenn i yngre dagar. Likevel har konkurransar oppteke ein stor del av interessa mi heile livet mitt i form av både friidretts og langrennstrenar gjennom mange år. Fjellturar har det blitt mange av gjennom heile livet og det er framleis noko av det flottaste eg veit. Difor appellerar Hornindal rundt på ein måte som treff meg midt i blinken. Eg er så heldig å ha fått lov til å traske rundt med kamera for å forevige mine inntrykk av dette fantastiske arrangementet. Allereide fyrste året eg fylgde med på løpet vart eg enormt imponert over kor profesjonelt opplagt dette løpet er, og det er ikkje blitt noko dårligare etterkvart, heller tvert om.
Eg vil ikkje eingong prøve å setje ord på kor imponert eg er over dei som fullfører dette ekstreme løpet. Det er ufatteleg mange sprekingar rundt om landet og elles i Europa, men ikkje minst i nærområdet og frå arrangørbygda Hornindal. Etter løpet har det blitt skrive så mykje detaljar at det vil eg ikkje gje meg ut på å brodere meir på. Eg vil gratulere alle vinnarane i løpet, og i mine auge er alle vinnarar uansett fyrste eller siste plass på resultatlista. Det er ein siger over seg sjølv berre å melde seg på og starte i norges hardaste fjelløp. Ikkje minst vil eg gratulere heile Hornindal med sigeren, det er eit kjempeløft å få dette i hamn, med løypemerking, teknisk opplegg og funksjonærar som er like imøtekomande og blide døgnet rundt. Det er rett og slett kjempemoro å få være med og bidra med det eg likar best, formidle stemninga rundt løypa i form av bilder. I fyrste omgang legg eg ut bilda som vart lagt ut på facebook på nettsidene til arrangøren, men etterkvart vil eg prøve å få legge ut endå fleire, eg har ei heile vøle. Været og tida er den begrensande faktor, det freistar ikkje å sitje ved PC en i ein slik sommar.
